Spis treści
- Kabała: od mistycznego przebudzenia do pogańskich rytuałów
- Gnostycki dualizm i korzenie grzechu jako drogi do „zbawienia”
- „Zbawienie przez grzech” i tikkun – jak grzech może naprawiać świat
- Sabbatianizm – radykalna reinterpretacja „zbawienia przez grzech”
- Dlaczego kabaliści cenią grzech?
- Alchemiczna zmiana społeczeństwa
- Czarna magia w rytuałach kabalistów i masonów
- Praktyczna i Hermetyczna Kabała
- Symbolika liczb i „alchemiczne zaślubiny”
- Kabała, masoneria i pakt z diabłem
- Podsumowanie

Kabała: od mistycznego przebudzenia do pogańskich rytuałów
Mistycyzm kabały na przestrzeni wieków przekształcił się z duchowej kontemplacji w kontrowersyjne praktyki magiczne. Od „Praktycznej Kabały”, uznawanej za czarodziejstwo, po Hermetyczną Kabałę i gnostyckie reinterpretacje — kabała stała się fundamentem okultystycznych ruchów, które na przestrzeni dziejów szukały rozwiązania przez symbolikę, rytuał i moc imion boskich.
Gnostycki dualizm i korzenie grzechu jako drogi do „zbawienia”
W niektórych nurtach kabały – zwłaszcza w jej gnostyckich i luriańskich interpretacjach – istnieje przekonanie, że dobro może wyniknąć z działania złego. Jest to odwrócenie biblijnej normy, wedle której prawdziwa świętość nie łączy się z grzechem. W gnostycyzmie, który silnie wpływał na wczesną kabałę, grzech często definiowany jest jako iluzja czy brak poznania, a zbawienie – jako uzyskanie gnosis (wewnętrznej wiedzy).
„Zbawienie przez grzech” i tikkun – jak grzech może naprawiać świat
W tradycji luriańskiej („Lurianic Kabbalah”) istnieje idea tikkun olam – duchowego naprawiania świata. Świat został stworzony przez rozbicie dziesięciu „ofiar” (sefirot), które nie wytrzymały boskiego światła. Byliśmy tego świadkami w mitycznej "rozbiciu naczyń" – sparks of divine light zostały rozrzucone po materialnym świecie. Zadaniem człowieka jest uwolnić te iskry i przywrócić harmonię – zamiast biernie czekać na interwencję Boga.
Sabbatianizm – radykalna reinterpretacja „zbawienia przez grzech”
W XVII‑wiecznym ruchu sabbatiańskim (założonym wokół postaci samozwańczego Mesjasza Szabbataja Cwi), grzech został uznany wręcz za narzędzie mesjanistyczne. Sabbatianie twierdzili, że Mesjasz – poprzez wejście w sferę grzechu – miał „od wewnątrz” uwolnić boskie iskry. Szabbataj Cwi ogłosił się Mesjaszem, organizował orgię seksualne i uprawiał czarną magię. Dla wielu jego sposób postępowania stał się drogowskazem do odnalezienia prawdziwego "oświecenia". Ten paradoks idealnie wpisywał się w ich ideę „nowego Prawa” („Torah chadasha”), które pozwalało na łamanie dotychczasowych zakazów moralnych.
Dlaczego kabaliści cenią grzech?
-
Transformacja poprzez tikkun – grzech służy jako katalizator duchowego procesu naprawy (uwalniania boskich iskier).
-
Intentionalne złamanie struktur – łamanie zakazów uznawane bywa za akt duchowej rewolucji i przywrócenia pierwotnego boskiego porządku.
-
Mistyczna paraliza moralna – grzech nie zawsze jest końcem, ale może być drogą do nowego duchowego stanu, szczególnie w sabbatiańskiej duchowości.
Alchemiczna zmiana społeczeństwa
Kabała nie ogranicza się do indywidualnego mistycyzmu – w ezoterycznych kręgach jest narzędziem tzw. „alchemicznej zmiany społeczeństwa”. Oznacza to przekształcanie porządku moralnego, religijnego i kulturowego, aby w jego miejsce wprowadzić nowy system wartości, zgodny z lucyferiańską zasadą ordo ab chao – „porządek z chaosu”.
W tej wizji chaos jest środkiem do celu, a rozbijanie dotychczasowych struktur – od tradycyjnej rodziny po fundamenty wiary – staje się „rytuałem przejścia” dla całych narodów.
Czarna magia w rytuałach kabalistów i masonów
Choć wielu uważa magię za średniowieczny przesąd, historia pokazuje, że praktyki okultystyczne są realnym narzędziem duchowego wpływu. W kabalistycznych i masońskich kręgach od wieków stosuje się rytuały ceremonialne, amulety, invokacje imion boskich i anielskich, a także zakazane praktyki kontaktu z duchami.
Manly Palmer Hall – uznany mason i okultysta – w Zaginionych kluczach masonerii (1923) pisał wprost o „kipiących energiach Lucyfera”, które mason musi opanować, aby posunąć się dalej w hierarchii. W Sekretnych naukach wszystkich wieków (1928) dodawał, że czarna magia polega na zawarciu umowy z demonicznym duchem – w zamian za służbę i moce podczas życia czarownik oddaje się demonowi po śmierci.
W książce Zaginione klucze masonerii (1923) mason i okultysta Manly Palmer Hall pisał wprost, że masoneria posługuje się magią:
„Kiedy mason dowiaduje się, że kluczem do wojownika na bloku jest właściwe zastosowanie dynama żywej mocy, poznaje tajemnicę swojego rzemiosła. W jego rękach znajdują się kipiące energie Lucyfera i zanim będzie mógł pójść naprzód i wznieść się wyżej, musi udowodnić swoją umiejętność prawidłowego wykorzystania energii”.
Praktyczna i Hermetyczna Kabała
-
Praktyczna Kabała (Practical Kabbalah) – stosowana w historii judaizmu głównie do celów ochronnych i leczniczych, korzystała z amuletów, inkantacji i imion Boga. W tradycji rabinicznej była surowo ograniczona, a nadużywanie jej traktowano jako czarnoksięstwo.
-
Hermetyczna Kabała – powstała na Zachodzie jako synteza judaizmu, hermetyzmu, astrologii, alchemii i tarota. Stała się podstawą dla okultystycznych bractw takich jak Hermetic Order of the Golden Dawn i ruch Thelema Aleistera Crowleya.Symbolika liczb i „alchemiczne zaślubiny”.
Symbolika liczb i „alchemiczne zaślubiny”
W ezoteryce istnieje zwyczaj kodowania imion tak, aby odzwierciedlały symboliczne „połączenie” pentagramu (5) i heksagramu (6) – liczby te w sumie tworzą 11, czczoną w satanizmie jako symbol połączenia dwóch przeciwstawnych „świętości”.
Dlatego w popkulturze spotykamy wiele postaci fikcyjnych i realnych o imionach pasujących do tego wzoru: Harry Potter, Draco Malfoy, Walter White, David Blaine, David Copperfield, Jimmy Savile i inni. To subtelny sposób oswajania ludzi – zwłaszcza młodych – z symboliką okultystyczną.
Kabała, masoneria i pakt z diabłem
Nowożytna masoneria zaczęła funkcjonować w czasach duchowego zamętu w Europie, który doprowadził do rewolucji francuskiej, modne stało się "odwoływanie do sił demonicznych". Arystokracja stała się niewierząca, ale pozostała przesądna zwracała się do diabła, by zyskać majątek, miłość, zdrowie i uznanie.
Masoneria w wielu odłamach pozostaje bliska ideałom satanizmu. Odnotowano, że np. w 1801 roku wolnomularz szkocki, Isaak Long przywiózł do miasteczka Charleston w Stanach Zjednoczonych posążek Baphometa - wizerunek szatana, któremu boską część oddawali templariusze. Założył wówczas Antyczny i Uznany Obrządek Szkocki, który później zmienił nazwę na Zreformowane Palladium, zajmujące się okultyzmem i magią.
Podsumowanie
Współczesny świat, kierowany przez elity masońskie i satanistyczne, świadomie przestawia system wartości na opak. Poprzez media, popkulturę i celebrytów jesteśmy oswajani ze znakami okultystycznymi, numerologią i magią, a jednocześnie wyśmiewa się wiarę w Boga. Tradycyjny model rodziny i życie według przykazań przedstawia się jako „zacofanie” rodem ze średniowiecza. Zamiast tego promuje się wizję „nowoczesności” – życia bez moralnych hamulców, gdzie wszystko wolno, a grzech jest nie tylko tolerowany, ale wręcz gloryfikowany. W tej wypaczonej logice ma on stać się sposobem na „wyzwolenie” człowieka i drogą do „oświecenia”. To dokładnie to, co od wieków głoszą okultystyczne szkoły i gnostyckie nurty – że przekroczenie prawa Bożego jest aktem wtajemniczenia, a złamanie zasad jest biletem do rzekomej duchowej wolności.
Autor: Siódemka
Źródła:
1/ henrymakow.com
2/ A. Zwoliński, Religia masońska, Wydawnictwo M, Kraków 2014
3/ A. Zwoliński, Satanizm, POLWEN, Radom 2007
Jeśli chcesz, to możesz wesprzeć nasze działania: https://buycoffee.to/archiwum-tajemnic



Dodaj komentarz