Aura

Aura to rodzaj pola subtelnej (niefizycznej) energii, która otacza ciała istot żywych, a niekiedy emanuje także z nieożywionych minerałów. Aura jest niewidoczna dla oka człowieka, może być jednak postrzegana przez osoby o nadzmysłowej wrażliwości oraz obdarzone zdolnością jasnowidzenia. Ludzie posiadający ten dar opisują aurę jako kolorowe pole, w którym można czasami wyróżnić promienie, świetlne pióropusze oraz inne elementy. Takie cechy aury jak :wielkość, jasność, czy barwa świadczą o stanie emocjonalnym i fizycznym danej osoby. Jasnowidze zajmujący się uzdrawianiem twierdzą, że każda choroba objawia się najpierw zaburzeniami aury, że dopiero po kilku miesiącach, lub nawet latach, manifestuje się na płaszczyźnie somatycznej. 

Koncepcja, według której ciało człowieka oraz innych organizmów żywych spowite jest wyemanowaną z niego powłoką subtelnej energii życiowej, znana jest od dawna w wielu kulturach. Dzieła sztuki oraz świadectwa pisane dowodzą istnienia tego rodzaju wiary w starożytnych Indiach, Egipcie, Rzymie i Grecji. Wielki szesnastowieczny alchemik Paracelsus jako jeden z pierwszych ludzi Zachodu poświęcał w swoich pismach dużo miejsca owej powłoce energetycznej, zwanej przez niego ,,ognistą kulom". 

Znaczenie barw aury 

Czerwona: Biegun ujemny, z odcieniem brudnym, zadymionym – oznacza namiętność, żądze zwierzęce, temperament brutalny. Ciemny odcień równomierny – oznacza egoizm. W postaci przebłysków silniejszych lub słabszych, o nieregularnym świeceniu, ale impulsywnym, bez tła – oznacza oburzenie. Tło odpowiada podkładowi, przyczynie gniewu. Na tle ciemnoniebieskim oznacza oburzenie fanatyczne; na tle ciemnozielonym oznacza wybuch zazdrości połączonej z gniewem; na tle czerwonym -złość lub nienawiść.

Karmazynowa: Bardziej stała i mniej zależna od wzniosłości ucznia; w odcieniach od szkarłatu do jaśniejszej -wyraża miłość. Kojarzona z innymi barwami lub obok innych kolorów – wyraża tło, na którym powstała lub z czym jest związana. Podniosłość uczucia wyraża się też w szerokości aury. Im większa jest siła nastroju, tym szersza jest aura.

Brunatna: Wpadająca w kolor czerwony – oznacza chciwość, bo chciwość połączona jest z namiętnością. Barwa brunatna z odcieniem szarawym – oznacza skąpstwo egoistyczne. Barwa jasnobrunatna, wpadająca w odcień żółty – to zmysł oszczędności.

Pomarańczowa: W odcieniu cegły – to próżność. Bardziej czerwona oznacza sympatyczny rodzaj ambicji. Wchodząca w żółty odcień – to duma i zarozumiałość.

Różowa: Oznacza siłę. Tę barwę posiada prana w bliskości ciała. Różowa barwa wyraża również wzniosłą miłość, a z odcieniem fioletowym wyraża chęć poświęceń.

Żółta: Kolor intelektu. Rodzaj intelektu obrazują odcienie. Żółta z odcieniem czerwonym oznacza miłość własną; z odcieniem zielonkawym – skłonność do sofizmatów i dyplomacji. Żółta barwa wpadająca w kolor szary – oznacza zarozumiałość. Żółta barwa wpadająca w inne, brudne odcienie – oznacza chorobę umysłową. Jasne zabarwienie złocistożółte oznacza zdolności umysłowe, skłonność do wzniosłej filozofii oraz zamiłowanie do pojęć abstrakcyjnych.

Zielona: Ta barwa jest mieszaniną żółtej i błękitnej, dlatego trudno jest odróżnić te odcienie. Zielona barwa oznacza pokrewne cechy, jak tolerancyjność, pobłażliwość, poszanowanie cudzych poglądów, układność w zachowaniu się, praktyczność – ale i brak szczerości.

Ciemnozielona: Wyraża zazdrość, niezadowolenie, kaprysy, upór, fantazję, złośliwość i gniew. Bliższe dane zależą od tła, na przykład czerwonych pręgów.

Błękitna: Wyraża duchowość, a różne odcienie i szerokość aury oznaczają stopień jej nasilenia. Rozsiane w aurze kropki o różnych barwach wskazują na kierunek uduchowienia.

Niebieska: Z odcieniem ciemnoszarawym – oznacza fanatyzm. Odcień mniej ciemny wskazuje na ponure wzruszenia religijne. Odcień jaśniejszy – oznacza więcej żywości w uczuciach. Bardziej wzniosłe uczucia wiary pełnej nadziei i zaufania wyrażają się w odcieniu fioletowym (miłość bliźniego).

Fioletowa: To wiara, to siła, to miłość czysta i odpowiadający im rozwój psychiczny. Rozwój ten ma dwa bieguny: dodatni i ujemny. Dodatni zbliża się do barwy niebieskiej i oznacza uczucia religijne; ujemny przesuwa się do miłości własnej – egoizmu. Doskonałość ma zawsze bieguny wyrównane.

Szara: o jasnym odcieniu to barwa właściwa aury ciała fizycznego, czyli najniższej powłoki. Szara z odcieniem brunatnym – oznacza troskę o ciało, niepokój, strach, przerażenie. Te uczucia zarysowują się w postaci szarych pręg ze zmniejszaniem się siły świetlnej, co następuje po raptownych wyładowaniach magnetycznych. Barwa szara w ciemnym odcieniu wiąże się z chorobliwym stanem organizmu i oznacza też brak siłyżyciowej, apatię, przygnębienie, bierność.

Czarna: Pełna barwa czarna zasadniczo w aurze nie istnieje. Występuje ona chwilami w postaci czarnych odcieni jako domieszka do innych barw i oznacza zemstę, uniesienie, nienawiść.